(5237 S. K. m. 109, 148, 149) (765 S. K. m. 499) (5252 S. K. m. 9)
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.09.2014 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında yağma ve ırza geçme suçlarından verilen hükümlere yönelik incelemede;
Mağdur ...'ın olay günü saat 21:30 sıralarında atari salonundan çıktığı, bu sırada daha önceden tanıdığı sanık ...'ın mağduru çağırarak "seni bir yere götüreceğim" diyerek koluna girdiği ve inşaat halindeki binaya götürüp cebinden bıçak çıkararak mağdurun boynuna dayayıp soyunmasını söylediği ve mağduru yüzükoyun yere yatırıp zorla cinsel ilişkiye girdiği, üzerini giyindikten sonra da mağdurdan para istediği, mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın mağdurun üzerini aramaya başladığı, bu sırada yere düşen bozuk paraları mağdura toplatıp aldığı ve yine mağdurun ceketini de "lazım" diyerek aldığı, "bu olaydan bahsedersen seni öldürürüm" diyerek mağduru tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında,
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek;
Oluş ve dosya kapsamına göre, sanık ...'ın mağdur ...'a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla yağma suçlarını işlediği sabit olan yukarıda anlatılan olayda; sanığın eylemlerinin ırza geçme suçu yanında 765 sayılı TCK'nın 499/1-2.cümle maddesi kapsamında olup, 5237 sayılı TCK'nın 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCK'nın 499. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, dosyaya konu eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-h maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra aynı Yasanın 109/2, 109/3-a maddelerine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilerek; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCKnın 499/1-2.cümle maddesiyle; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCKnın 149/1-a-h; 109/2, 3-a maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak olaya uygulanarak, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sanık yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yalnızca 5337 sayılı TCK'nun 149/1-a-h maddesi uyarınca uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.03.2017 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy