MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Oluş ve dosya içeriğine göre; dosya içerisinde yer alan 22.06.2013 tarihli Olay, Mülakat, Teşhis ve Cumhuriyet Savcısından talimat alma tutanağı içeriğinde, mağdurun kendisine bıçak göstermek suretiyle 270.-TL parasını alan şahsın Serdar ismiyle tanınan ... olduğunu ve sanığı mahalleden tanıdığını kendisi ile yapılan mülakat sırasında söylediğinin ancak yapılan canlı teşhis işlemi sırasında şahıslara bakmadan bir iki saniye içerisinde “bunlardan hiçbiri Serdar isimli şahıs değildir” diyerek tedirgin bir halde teşhis odasından çıkmaya çalıştığının ve dışarıda tekrar sorulması üzerine “param bana Serdar tarafından gönderildi, ben şahsın kalabalık ailesi tarafından aileme zarar verilmesinden korkuyorum, bunun için tanımadığımı söylemek zorunda kaldım” dediğinin tutanağa geçirilmiş olması, tutanak mümzilerinin duruşmada tanık olarak olarak verdikleri ifadede tutanak içeriğini ve imzalarını doğrulamaları, sanığın ise duruşmada alınan beyanında “ben 2005 yılında olaylara katıldım. Serdar ismiyle 5 ay firari gezdim. Polisler beni bu isimle tanıdıkları için suçu üzerime yıkıyorlar” şeklindeki beyanıyla mahallede Serdar ismiyle tanındığını kabul etmiş olması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye itibar edilmemiştir.
24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nun 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,
2- 5271 sayılı CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20.-TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hâzinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 14,00.-TL yargılama giderinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından savunman ücretine ilişkin bölüm ile “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, "Yargılama giderinin Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy