(5237 S. K. m. 148, 149) (5275 S. K. m. 99) (1412 S. K. m. 322)
Dava ve Karar: Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/11/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Hükümlüler A.. A.. ve M.. T.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Hükümlüler yararına olan yasanın belirlenmesine ilişkin Eyüp 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2006 tarihli kararına ilişkin uyarlama yargılaması sırasında hükümlü A.. A..'a zorunlu savunman olarak atanan Avukat Y.. A..'in ve hükümlü M.. T..'na zorunlu savunman olarak atanan Avukat M.. E..'ın temyiz ettiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün ve 114/113; 01.05.2007 gün ve 93/104; 20.02.2007 gün ve 46/39; 23.12.2008 gün ve 258/240 sayılı kararları da gözetilerek, hükümlülerin kendisine zorunlu savunman atandığından haberi olmadığından, savunmanlarının hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığı; Dairemizin 24.04.2013 tarihli iade kararı üzerine, anılan hükmün gerekli ihtaratla birlikte yöntemine uygun olarak hükümlüler A.. A.. ve M.. T..'na tebliğ edilmesine karşın, hükümlülerin, savunmanlarının temyize onay verdiğine ilişkin bir başvuru ve beyanları olmadığı gibi, kararı da temyiz etmediklerinin anlaşılması karşısında; savunmanların hükümlüler adına hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II- Hükümlü H.. T.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, hükümlünün aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;
2- 5275 sayılı Yasanın 99. maddesi uyarınca, bir kişi hakkında başka kesinleşmiş hükümlerin bulunması halinde, koşullu salıverme hükümlerinin uygulanabilmesi açısından mahkemeden bir toplama kararı isteneceği, hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsız olup varlıklarını ayrı ayrı koruduğu, 5237 sayılı Yasada cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, hükmolunan hapis cezalarının toplanmasına karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, hükümlü H.. T.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak bozulmasına, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUKnın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezaların toplanmasına ve 53.maddenin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, 53.maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin yerlerine Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCYnin 53/1.maddesinin (a),(b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına, 18.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy