Hırsızlık suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 42/l-a, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2009 tarihli ve 2006/536 esas, 2009/139 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 08/01/2014 gün ve 2013/571/1606 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/01/2014 gün ve 2014/14054 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 29/01/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
Dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı bulunan hırsızlık suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli derecede, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiş ise de;
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
... Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.03.2009 gün 2006/536 Esas ve 2009/139 sayılı karar ile hükümlü ... ile aynı dosyada sanık olan ... ve ... İskin hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-a, 35/2, 62.maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verildiği, kararın sanıklar ... ve ... İskin tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 20.06.2013 gün ve 2012/11858 Esas, 2013/19419 sayılı kararı ile adı geçen sanıkların beraatlerine hükmedilmesi gerektiği düşüncesiyle lehe olarak bozulduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ... yönünden dosyayı esastan inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin diğer sanık ... yönünden de konuyu değerlendirmesi yerinde olacağı kanaati ile işin incelenmesi Yüksek 13.Ceza Dairesi'ne ait olduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmek üzere İADESİNE, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.