... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2007 gün ve 2007/83 Esas, 2007/388 Karar sayılı hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a,c,d, 29/1,62. maddeleri uyarınca toplam 4 yıl 7 ay hapis ile mahkumiyetlerine karar verildiği, hükmün sanıklar savunmanları tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 31.10.2013 gün ve 2011/5279 Esas, 2013/21361 Karar sayılı ilamı ile Düzeltilerek Onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2014 günlü KD-2014/10889 sayılı yazıları ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.
Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nun 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2014 günlü KD-2014/10889 sayılı yazılarında özetle;
Sanıkların katılan ...'e karşı nitelikli yağma suçunu gerçekleştirdikten sonra, hakkındaki hüküm temyiz edilmeyen sanık ..., suçun işlenmesinden bir gün sonra suça konu bono ve ödeme planının nerede olduğunu söyleyip belgelerin iadesini sağladığı, ancak ehliyetin bulunamaması nedeniyle iadenin kısmi olduğunda kuşku bulunmamaktadır. Yağmayı sanık ... adına işleyip, suça konu bono ve ödeme planını ona teslim eden, sonrasında da sanık ...'ün kısmi iadesinden diğer sanıklar ... ve ...'ün de faydalanmaları gerektiğini düşünmekteyiz. 5237 sayılı TCK.nun 168/4.maddesinin "kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklindeki hükmü uyarınca, kısmi iade halinde etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için katılanın rızası gerekli olduğundan, katılanın kısmi iadeye rıza gösterip göstermediğinin mahkemesince katılana sorularak belirlenmesi zorunludur. Kısmi iadeye katılanın rıza göstermesinin saptanması halinde ise, gerekli diğer koşullar da gerçekleştiğinden sanıklar ... ve ... hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiği kanaatindeyiz, şeklinde itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,
2-Dairemizin 31.10.2013 gün ve 2011/5279 Esas, 2013/21361 Karar sayılı ilamının sanıklar ... ve ... hakkındaki Düzeltilerek Onama kararının KALDIRILMASINA,
3-Sanıkların suç arkadaşı ...'in soruşturma evresinde suça konu bono ve ödeme planının bulunduğu yeri söyleyip iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Yasal koşulları bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 29.maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle sanıkların cezalarından indirim yapılması,
5-Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezalarıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.