Tebliğname No : 6 - 2014/59071
MAHKEMESİ : Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 20/11/2007
NUMARASI : 2005/519 (E) ve 2007/544 (K)
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.02.2014 tarihli kenar yazısı Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu açısından 5237 sayılı TCK'nın 51.maddesinde düzenlenen ertelemeye ilişkin hüküm değerlendirilirken tekrar suç işlemeyecekleri noktasında kanaat gelmediği gerekçesi ile uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği,aynı gerekçenin 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı içinde geçerli olduğu, bu nedenle haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı uygulanmayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede ;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanıkların ihbar üzerine 30.03.2005 günü gece 03:00 sıralarında yakalandıkları; sanıklardan M.. Ö.. ve S.. Y..'ın "Hep birlikte üç gün önce hırsızlık suçu işlemek amacıyla İstanbul'dan Ankara'ya geldiklerini, yakınıcı A..G..'e ait araçtan oto teybi ve amfi çaldıklarını, söz konusu eşyayı sonradan geri almak üzere diğer hırsızlık konusu oto teybi ve amfilerle birlikte sanık N.. Ç..'in
iki ayrı koli ile İstanbul ilinde bulunan tanık M..A..ve Y..T..'a gönderdiğini" beyan ettikleri ve getirilen mallar içerisinden yakınıcıya ait olan amfinin iadesini soruşturma aşamasında sağladıklarının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4.maddesi gereğince yakınıcının kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulduktan sonra haklarında, bu madde sebebiyle indirim yapılıp yapılamayacağının gözetilmemesi,
2-Mala zarar verme suçu açısından 5271 sayılı CMK’nın 254. maddesi uyarınca, aynı Yasanın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hükümlülük kararı verilmesi,
3-Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar N.. Ç.., S.. Y.. ve savunmanları ile sanık M.. Ö.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmekle hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy