MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma suçundaki değişiklikle tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Mağdurun ve tanıklar ... ve ...' in kollukta olayın sıcağı sıcağına ilk ifadelerine göre, sanıkların kaçak sigara bulundurmaktan kolluk tarafından yakalanması olayında mağduru sorumlu tutarak ve bu zararın onun tarafından karşılanması gerektiğini belirterek mağdur ve annesinden evin tapusunu kendilerinin üzerine geçirmesini istedikleri, bu bağlamda bir gün önce mağduru zorla önce sanık ...' in evine götürüp cep telefonunu aldıkları sonra sanık ...' ün evine götürdükleri mağduru ölümle tehdit ettikleri, 10.03.2012 günü saat: 11.00 sıralarında mağdurun ikametinin önüne geldikleri sanıklar Ömer ve Doğan' ın elindeki bıçaklar olduğu halde mağdura saldırıp adli rapora göre basit tıbbı müdahele ile giderilebilecek şekilde yaraladıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıkların, hukuken korunan alacakları olduğunu yönünde “mağdura toplam 10.000 TL borç para verdikleri ve mağdurdan verdikleri bu parayı istedikleri” şeklinde ispat edemedikleri savunmaları ile mağdurun aşamalarda değiştirdiği ifadesine üstünlük tanınarak yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle tehdit suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- 09.03.2012 günü, sanıkların, mağdura herhangi bir fiziki müdahalede bulunmadan tehdit ile baskı yaparak mağdurun araca binmesini sağladıktan sonra sanık ...' in evine götürülüp ölümle tehdit edilerek kendilerini kaçak sigara bulundurmaktan kolluk tarafından yakalanması olayının sorumlusu olduğunu ve zararı gidermesini istedikleri, daha sonra mağduru buradan alarak sanık ...' ün evine götürdükleri ve mağdurun annesi tanık ...' i çağırarak “mağdurun ihbarcı olduğunu ve bu zararın evlerini satarak karşılanması, aksi takdirde mağduru öldüreceklerini” söyledikleri, mağdurun annesinin bu teklifi kabul etmemesi üzerine ağız münakaşası yaptıktan sonra mağduru serbest bıraktıkları ancak bu süreç boyunca yakınanın şahsına zarar verici bir harekette bulunmadıklarının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında TCK'nın 110/1. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
3- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Patnos Sulh Ceza Mahkemesi’nin 22.04.2012 gün ve 2012/1 esas, 2012/48 karar sayılı mahkumiyet hükmüne konu olan suçun, incelemeye konu suçun işlendiği 10.03.2012 gününden sonra 31.05.2012 tarihinde işlenmiş olması karşısında; tekerrüre esas olmayacağı ve 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
4- Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140 - 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin yeniden takdiri lüzumu,
5- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklardan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.