Tebliğname No : 6 - 2012/125497
MAHKEMESİ : Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 31/01/2012
NUMARASI : 2010/176 (E) ve 2012/20 (K)
SUÇ : Hırsızlık
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 22/10/2013 tarihli görevsizlik kararı ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2013 gün 2013/Bşk-239 Esas, 2013/45 Karar sayılı kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın 1.000.000 lira ağır para cezasını içeren tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün; 5252 sayılı Yasanın 5/3. maddesi uyarınca bir günün hüküm tarihine göre yüzmilyon Türk Lirası (100 YTL) hesabı uyarınca hapis cezasına karşılık geldiği gözetilmeyerek yazılı şekilde fazla ceza tayini,
2- Olay günü gece vakti, katılanın iş yerinin sağlam ve muhkem nitelikteki demir kapısının asma kilidini ve içerideki tahta kapısını kırarak girip, pek fahiş değerde içerisinde para bulunan çelik kasasını ve sigaralarını çaldığının anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522/1 (pek fahiş), 59. maddelerine göre; 1.6.2005 tarihinde yürürlüğü giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan ve katılanın uzlaşmayı kabul etmediği dikkate alınarak 142/1-b, 143, 62, 53; 151/1, 62, 53;
116/2-4, 62, 53. maddeleri ile uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması suretiyle, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe olan yasanın yeniden yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ö.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son.maddesinin gözetilmesine, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy