MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Sincan 3. Ağır Ceza Mahkemesi)
SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık hakkında “kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçundan kurulan hükmün incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCY'nın 58. maddesi uygulanırken; mükerrirliğe esas alınan ilamın hangisi olduğu kararda gösterilmediği gibi sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 8. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 03.10.2012 tarih ve 2011/1100 Esas, 2012/969 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra kesinleştiğinden ve Karacabey Asliye Ceza Mahkemesi’nin 05.04.2011 tarih ve 2010/723 Esas, 2011/184 Karar ilamı ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, buna ilişkin kararın da 58. maddede sözü edilen hüküm niteliğinde olmadığından, TCK’nın 58/1. maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2-) Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY’nin 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “sanık hakkında TCK'nın 58. ve 53. maddelerinin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkartılması, TCK’nın 53. maddesi yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II- Sanık hakkında “yağma” suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, hakkında beraat kararı verilen diğer sanık ... Daşbaş'ın, yakınan ...'a borç olarak verdiği iki bileziğin veya bedelinin ödenmesi için, yakınanın kaçırılıp, hürriyetinin tahdit edildiği, bu esnada, bu alacağın temini için, yakınana süre verilerek tehdit edildiği, bu alacağın dışında yakınanın malına yönelik başkaca bir harekette bulunulmadığı anlaşılmakla; sanık ...’ın bu şekildeki davranışlarının 5237 sayılı TCK'nın 150/1. maddesi delaletiyle “tehdit” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında ve kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde hüküm kurulması,
Uygulamaya göre de;
2-) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCY'nın 58. maddesi uygulanırken; mükerrirliğe esas alınan ilamın hangisi olduğu kararda gösterilmediği gibi sanığın adli sicil kaydında yer alan Bursa 8. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 03.10.2012 tarih ve 2011/1100 Esas, 2012/969 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra kesinleştiğinden ve Karacabey Asliye Ceza
Mahkemesi’nin 05.04.2011 tarih ve 2010/723 Esas, 2011/184 Karar ilamı ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, buna ilişkin kararın da 58. maddede sözü edilen hüküm niteliğinde olmadığından, TCK’nın 58/1. maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3-) Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY’nin 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan şartla salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun BOZULMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy