MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefetten verilen beraat kararına karşı katılan sanık ...'un temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Temyize yetkisi bulunmayan katılan sanık ...'un bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma; sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 sayılı kararı ışığında; sanık ...'in, mağdurdan yağmalamak suretiyle aldığı cep telefonunu, sattığı ...'nün adresini göstermesi sonucu, görevlilerin telefonu katılana bu şekilde iade ettiğinin anlaşılması karşısında; yağmalanan malın üçüncü kişiye satılması halinde, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için failin, bizzat pişmanlık göstererek, mağdurun zararını tazmin etmesi yanında satın alan iyi niyetli ise, satın alanın zararını da
gidermesi; kötü niyetli ise, satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerektiğinden; sanıktan telefonu satın alan iyiniyetli 3. kişi ...'nün zararının giderilip giderilmediğinin araştırılmasından sonra, TCK'nın 168/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Sanık ...'in mükerrirliğine esas alınan Anamur Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.03.2010 gün, 2007/369 Esas -2010/315 Karar sayılı mahkumiyet hükmünde, suç tarihi itibari ile sanığın 18 yaşından küçük olduğu, yaş küçüklüğü nedeniyle bu sabıka kaydının tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunmadığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin 5.fıkrası gereğince, aynı maddenin 6 ve 7. fıkralarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2-) Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıklar ... ve ...'ın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanların görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde, yeterli ödeme güçleri bulunmayan sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
3-) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklinde düzenleme yapıldığı dikkate alındığında, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçundan kurulan hükümlülük kararında; sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda, hapse çevrilemeyeceğinde yasal zorunluluk bulunması,
4-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2. maddesi ile 3.fıkra 1.cümlenin tatbikine, karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve savunmanları, sanık ... savunmanı ile sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından “sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına”, “sanıklar ... ve ...'dan zorunlu müdafi ücretinin tahsiline”, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümde TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki “… ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin” ve “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkarılarak, 53.maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlere “Sanıkların kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmalarına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamalarına" cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy