MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2014 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
..... Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2006 günlü kararı, sanığın yokluğunda, ancak mahkemenin istemi üzerine atanan ve haberdar olmadığı savunmanının yüzüne karşı verildiği; savunmanının süresinde kararı temyiz ettiği, Dairemizin 26.11.2013 gün, 2012/12736 Esas ve 2013/23520 sayılı iade kararı üzerine, gerekçeli kararın sanığa 06.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve 09.01.2014 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşıldığından; her ne kadar sanık, mahkemeye hitaben verdiği 22.11.2013 tarihli dilekçesi ile dosyanın onanması talebinde bulunmuş ise de, bu tarihte gerekçeli kararın kendisine tebliğ edildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ve belgeye dosyada rastlanılmaması karşısında, mahkemenin kararından haberi olmadığı bu nedenle, 09.01.2014 tarihli dilekçesine istinaden temyiz iradesinin varlığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığın, eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-h, 31/3. maddesinde tanımlanan yağma suçunun aynı Yasanın 66/1-d, 66/2. (2. cümle) maddesinde öngörülen 10 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve suçların işlendiği 09.03.2001-10.03.2001-11.03.2001 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 67/4. maddesinde belirtilen 15 yıllık sürenin geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... (....) ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 01.06.2016 tarihinde Üye ...'un muhalefetine karşın oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY:
Sanık ... (....)'ın; 18 yaşını duldurduktan sonra, 22/11/2013 tarihli dilekçesi ile hakkındaki muhkumiyet kararının onanmasını isteyerek temyiz talebinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında;
Daha sonra, zorunlu savunmanın temyiz talebine onay verdiğini bildirmesinin sonucu değiştirmeyeceği ve temyiz talebinin reddi gerektiği düşüncesinde olduğumdan, Yüksek çoğunluğun davanın zamanaşımı nedeniyle verdiği düşme kararına katılmıyorum.