Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 151/1, 3l/son, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 1.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2010 tarihli ve 2003/1728 esas, 2010/281 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15/01/2014 gün ve 2013/1228/3458 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2014 gün ve KYB/2014/24007 sayılı ihbar yazısı, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun işbölümüne ilişkin 21/01/2013 tarihli kararı gereğince, Yargıtay 15.Ceza Dairesinin 17/03/2014 tarih, 2014/2739- 2014/4818 Esas ve Karar sayılı görevsizlik kararı ile infaz dosyası 02/04/2014 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
(5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Zaman bakımından uygulama” başlıklı 7. maddesinin 2. fıkrasında “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesinde yer alan, “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” hükmü karşısında, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ile 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin bir bütün halinde sanığın üzerine atılı suça uygulanması halinde 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun sanık lehine olduğunun gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesine eklenen 4. fıkradaki düzenlemeden önce ve suç tarihi itibariyle, mala zarar verme suçu için soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesinin şikayete bağlı olduğu ve yakınan Adem Yahşi'nin 26/07/2005 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını belirtmiş olması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 73/4 ile 5271 sayılı CM'nın 223/8.maddesi uyarınca düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,
Bozmayı gerektirdiğinden ve bu nedenle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın gönderme yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile mala zarar verme suçundan sanık ... hakkında ... 1.Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 06.05.2010 tarih ve 2003/1728 Esas, 2010/281 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.