MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
(Katılan)-sanıklar savunmanının temyiz itirazının, haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;
I-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;
Sanık ... hakkında yağmaya kalkışma suçu ile ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK'nun 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olup, temyiz olanağı bulunmadığından itirazı incelemeye yetkili ve görevli Mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,
II-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince;
Oluş ve dosya içeriğine göre yakınan ...'nın işyerine gelen sanıkların 2 TL'lik tütün istedikleri, yakınanın tütünü vermesinden sonra, parasını vermedikleri ve tehdit içerikli sözler söyledikleri, yakınanın sanıklara bıçakla müdahalede bulunduğu olayda, eylemin tamamlandığı gözetilmeden TCK'nın 35. maddesi ile uygulama yapılması, sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.02.2008 gün ve 2004/756- 2008/163 sayılı kararına konu olan 6 ay
hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından; kabule göre de, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin, 150/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/80 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yargılama giderleri ile ilgili bölümden "zorunlu savunman giderinin" çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.