MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’in aşamalarda alınan savunmasında, “Mağdurun suç ortağı olduğunu, birlikte hırsızlık suçu işlediklerini, bu nedenle cezaevine girdiğini, mağdurun söz vermesine karşın cezaevindeyken kendisine yardım etmediğini, bu nedenle tartıştıklarını, ancak yağmalamadığını” beyan ettiği ve mağdur ...’ın da 05.02.2013 günlü oturumda alınan ifadesinde sanığın savunmasını doğrular yönde ifade verdiği, UYAP’tan yapılan sorgulamada mağdurun hırsızlık suçundan çok sayıda sabıkası bulunduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde mağdur ile karşılaşan sanığın, yanında taşıdığı kesici alet ile mağduru, 05.08.2012 tarihli genel adli muayene raporunda belirtildiği şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında, kasten yaralama suçunun tamamlandığı düşünülmeden kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesi ile uygulama yapılması ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi ile uygulama yapılırken, adli sicil kaydındaki tekerrüre esas en ağır ceza olan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/740 Esas-2011/605 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünün dikkate alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun
takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılıp, yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.