MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak
1-) Bir başkasının, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden ya da mal varlığı itibarıyla büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Yani mağdurun rızasının failin ve/veya faillerin cebir ve tehditi ile sağlanması halinde bu suç oluşur. Yağma suçunda zor unsuru olarak belirtilen husus “cebir, şiddet ve/veya tehditten” oluşur. Zor unsurlarından herhangi biri olayda bulunmadığı sürece yağma suçunun tipiklik unsurundan bahsedilemez.
Somut olaya gelince;
Olay günü yolda yürümekte olan mağdurun yanına gelen sanık ...'in “Kardeşim bir bakar mısın?” diye seslendiği, mağdurun durduğu, sanıklar ... ve ...'in de sanık ...'in yanına geldiği, sanık ...'in mağdura "2 liran var mı tranvaya binecez" demesi üzerine, mağdurun cebinden 2 TL çıkartarak sanık ...'e verip yanlarından uzaklaştığı, mağdurun bu parayı vermesine etkin olan halin ise “korktuğu için verdiği” şeklinde açıkladığı olayda; malın teslimi sırasında yağma suçunda aranan boyutta objektif nitelikteki ciddi, korkutucu seviyede cebir/tehdit içeren söz veya hareket bulunmadığı, salt yakınanın kendi iç dünyasındaki korku ve endişesiyle malın teslimine yönelik eylemlerinin, sanıklar hakkında yağma suçunu oluşturmayacağı dikkate alınmadan yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Uygulamaya göre de;
a-) Suç tarihinde 18 yaşından küçük bulunan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasa'nın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,
b-) Sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy