MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma (görevsizlik ile)
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)- Sanık ...'ın, yakınana karşı, hırsızlık suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1 ve 168/1. maddeleri gereğince neticeten 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Sincan 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.05.2008 tarih, 2008/100 Esas ve 2008/536 Karar sayılı önceki hükmünün sanık savunmanı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 04/09/2012 tarihli kararı ile sanık tarafından söylenen sözlerin yağma suçunun unsurunu teşkil edecek şekilde manevi cebir boyutuna ulaşıp ulaşmadığı konusunda delillerin takdiri için görevsizlik kararı verilmesi gerekeceğinde bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılama sonucu, aleyhe temyizin bulunmadığı dikkate alınmadan, sanığın TCK’nın 149/1-h, 168/1-3 ve 62/1. maddeleri gereğince neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilirken, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi;
2)- 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanık ...'ın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının ceza tayinine ilişkin bölümüne, “5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sanık hakkında sonuçta hükmolunan özgürlüğü bağlayıcı cezanın 9 ay 10 gün üzerinden infazının yapılmasına” cümlesi yazılarak, yargılama giderlerine ilişkin bölümdeki miktardan sanık ... için atanan zorunlu müdafilik gideri 561,00.-TL'nin çıkartılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.