MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma ve yağmaya teşebbüs
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında Mağdur ...'a yönelik 10.09.2013 ve 14.09.2013 tarihli yağmaya teşebbüs ve yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a-)10.09.2013 günü mağdurdan para bulmasını isteyip olumsuz cevap üzerine " para bulmazsan seni sabaha kadar döveceğim, nereden bulursan bul" deyip basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralayan sanığa, mağdurun komşusundan 50.00 TL borç alıp verdiği, sanığın 14.09.2013 tarihinde ise mağdura hitaben "bana 10 TL para bulacaksın, bu parayı da nereden bulacağını sen düşüneceksin, bulmazsan seni, döverim" diyerek tehdit ettiği olayda; sanığın iradesini mağdurdan bir miktar para almaya özgüleyip bu doğrultuda gerçekleştirdiği eylemlerinin bir bütün halinde konutta tamamlanmış tek bir yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden, yazılı şekilde yağmaya teşebbüs ve yağma suçundan hüküm kurulması,
b-)24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
c-)T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.