MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak, uyuşturucu madde ticareti yapmak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit (yağmadan dönüşen) ve yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet, sürücü belgesinin süresiz geri alınması
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak; sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olarak TCY’nın 53/1. maddesine yer verilmemesi ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinde ise 53. maddenin uygulanmasına yer verilmiş ise de; mahkumiyet hükümlerinde 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK.nun 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
04/11/2004 tarihli ve 5252 sayılı "Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun" Geçici 1. maddesinde "Diğer kanunların, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun Birinci Kitabında yer alan düzenlemelere aykırı hükümleri, ilgili kanunlarda gerekli değişiklikler yapılıncaya ve en geç 31 Aralık 2008 tarihine kadar uygulanır." hükmüne yer verilmiştir.
Ayrıca, 5237 sayılı TCK'nın "Özel kanunlarla ilişki" kenar başlıklı 5. maddesinde, "Bu Kanunun genel hükümleri, özel ceza kanunları ve ceza içeren kanunlardaki suçlar hakkında da uygulanır." hükmü yer almaktadır.
Öte yandan, TCK'nun "Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma" kenar başlıklı 53. maddesinde, "Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak;
a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,
b) Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan,
c) Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan,
d) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,
e) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten,
Yoksun bırakılır." hükmü yer almaktadır.
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 119. maddesinde ise 12/7/2013 gün ve 6495 sayılı Kanunun 24. maddesi ile yapılan değişiklikle maddenin ilk fıkrası yürürlükten kaldırılmış, ikinci ve üçüncü fıkralarında ise herhangi bir değişikliğe gidilmeden, "Diğer cürümlerden mahkûmiyeti halinde, mahkemece ceza süresini geçmemek üzere geçici olarak sürücü belgelerinin geri alınmasına da karar verilebilir. Geçici olarak sürücü belgesinin geri alınması hürriyeti bağlayıcı ceza hükümlerinin infazından sonra yerine getirilir." şeklindeki eski düzenlemesiyle anılan fıkralar aynen yürürlükte kalmıştır.
Belirtilen nedenlerle, 5237 sayılı TCK'nun 5 ve 53. maddeleri ile 5252 "Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun" Geçici 1. maddesi hükmü gereğince sanık hakkında 2918 sayılı Kanunun 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmadığının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “sürücü belgesinin geri alınması ile ilgili” bölümlerin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III-Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak; sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanıklar Kazım İdikurt ve Hıdır Bağ hakkında yağmanın daha az cezayı gerektiren hali
olan 5237 sayılı TCK.nın 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan yüklenen 5237 sayılı TCK.nın 191/1. maddesine; sanık ... hakkında ruhsatsız silah bulundurma suçundan yüklenen 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesine; sanıklar ... ve ... hakkında yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK.nın 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit suçundan yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 150/1. maddesi yollaması ile 106/2-a,c, 62, ve yaralama suçundan yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 150/1. maddesi yollaması ile 86/2, 62. maddesine uyan suçların gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçunun işlendiği 19.09.2005, sanık ... hakkında ruhsatsız silah bulundurma suçunun işlendiği 20.09.2005, sanıklar ... ve ... hakkında yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK.nın 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit ve yaralama suçunun işlendiği 07.08.2005 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 67/4. maddesinde belirtilen 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy