MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kamu görevini usulsüz üstlenme, basit yaralama
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 11/09/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Olay günü saat: 06.00 sıralarında, ticari taksi şoförü olarak çalışmakta olan mağdurun ticari taksiyi diğer şoför arkadaşına teslim ettikten sonra bir şeyler atıştırmak için Lisesinin karşısında bulunan bir dükkana gitmek için ara sokağa girdiği; sırada arkasından sanık ... ve temyizin konusu olmayan sanık ... ile kimliği belirlenemeyen iki kişinin geldiği; sanık ...'ın mağdurun arkasından ensesini tutarak,“Ben polisim” dediği, mağdurun, “O halde kimliğini çıkar” demesi üzerine aralarında arbede yaşandığı, sanıkların mağdura yumrukları ile vurduğu, sanık ...'ın, mağdurdan kimliğini istediği, kimlik fotokopisinin cüzdanının içerisinde olması nedeniyle cüzdanını sanık ...'a verdiği, bu sırada sanık ...'ın mağdurun kafasına bira şişesi ile vurup yaraladıktan sonra içerisinde mağdura ait kimlik fotokopisi, 1150.- TL para, kredi kartı bulunun cüzdanını ve mağdurun gömleğinin cebinde bulunan sürücü belgesi ile Bankamatik kartını alıp olay yerinden uzaklaştıkları, mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları, sanıkların kaçamaklı savunmaları, adli muayene raporları, kamera kayıtları ile anlaşılması karşısında, sanığın, yanındaki arkadaşları ile birlikte polis olduğunu söyleyerek, mağdura yumrukları ve bira şişesi ile vurmak suretiyle, para, kredi ve banka kartları ile sürücü belgesini almaları eylemlerinin bir bütün halinde yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde yaralama ve kamu görevinin usulsüz üslenilmesi suçlarından karar verilmesi,
2- Kabule göre de ;
a- Mükerrir olan sanık hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, aynı Yasanın 58/3. maddesinde düzenlenen “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağına”dair hüküm gözetilmeksizin, doğrudan para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,
b- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine 5560 sayılı Yasa ile 9. fıkra olarak eklenen ve 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren, “Adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz” biçimindeki düzenleme karşısında suç tarihine göre 120 gün adli para cezası verilmesi gerekirken eksik ceza tayin edilmesi,
c- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükümde, adli para cezasına hükmedilmesi halinde, 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
d- Sanık hakkında, kamu görevinin usulsüz olarak üslenilmesi suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış dava bulunmadığı halde, ek iddianame düzenlenmeden, Cumhuriyet savcısının mütaalası ile yetinilerek bu suçtan da hükümlülüğüne karar verilmesi,
e- Sanığın, kamu görevinin usulsüz olarak üslenilmesi suçundan kurulan hükümde, sanık hakkında verilen cezanın miktar ve niteliği göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (3). fıkraları uyarınca (1) numaralı fıkrada sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; bu hakları kullanmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer haklar yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140- 2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması nedeniyle karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
f- TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 08.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.