MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, tehdit
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 22. Ceza Dairesinin 16/10/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...'nün adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu’nun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Oluşa ve dosya içeriğine göre, 17/04/2010 tarihinde, 12-15 yaş grubundaki sanık ... ve yaşı büyük sanık ... ile açık kimlik ve adres bilgileri tespit edilemeyen ... isimli şahısla birlikte Kafe isimli işyerine gittikleri, burada bulundukları sırada, lavaboya giden katılan ... tarafından bilgisayar masası üzerinde bırakılan marka cep telefonunu, sanık ...'in çalıp, diğer sanıklarla birlikte internet kafeden dışarı çıktıkları, 1-2 dakika sonra lavabodan çıkan katılanın, telefonunu koyduğu yerde göremeyince, internet kafe sahibi tanık ...'ya "telefonunu sorduğu", onun da "üç kişi vardı, az önce çıktılar" diyerek, sokak üzerinde yürüyen sanıkları gösterdiği, bunun üzerine katılanın, sanıkların peşinden giderek, yaklaşık 50 metre ileride, sokak üzerinde, katılana ait telefondan, sim kartını çıkartıp, sanık ...'ın, kendi sim kartını takarak, kapağını yerleştirmeye çalıştığını görmesi ile sanıklar ... ve ... ...'i kollarından tuttuğu, polis olduğunu söyleyerek, telefonunu geri istediğinde, sanık ...'nün, "polis olduğuna inanmıyorum, kimliğini görmek istiyorum" demesi üzerine katılanın kimliğini çıkarmak için sanıkların kolunu bıraktığı esnada, sanık ...'ın, "Polis olursan ol, ben de Diyarbakırlıyım" diye karşılık verip, yanında bulunan ... ismi ile bilinen sanık ...'ye "bıçağı çıkar ...." demesiyle, sanık ...'in, cebinden çıkarttığı bıçağı katılana doğrulttuğu, katılanın, geriye doğru çekilmek zorunda kaldığı, bunu fırsat bilen sanıkların olay yerinden kaçmaya başladığı, bunun üzerine, cep telefonu elinde bulunan sanık ...'ın peşinden koşarak, onu yakalamayı başardığı, aralarındaki boğuşma nedeniyle hem sanık ... hem de katılan ...'in yaralandığı, çevredeki vatandaşların da yardımı ile sanık ...'ın etkisiz hale getirilmesi ile polis olan katılanın, mesai arkadaşlarına haber vererek, gelen ekibe, sanığın üzerinden aldığı cep telefonunu ve içinde takılı olan sanık ...'a ait sim kartı teslim etmesiyle neticelenen olayda; eylemin bir bütün halinde “nitelikli yağma” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların değerlendirilmesinde ve takdirinde yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında yazılı biçimde uygulama yapılması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-) Sanıkların, katılan ...’a yönelik “tehdit” suçunu, “silahla ve birden fazla kişi ile birlikte” işlediklerinin anlaşılması karşısında; olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleşmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-) Sanık ...'nün, hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a, b, c, d, e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140, 2015/85 esas ve karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,
4-) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "eşit olarak tahsiline" biçiminde karar verilmesi,
5-) 5237 sayılı TCK'nın 50/3. fıkrası uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum olmayan 18 yaşından küçük sanık ...'e, “nitelikli hırsızlık ve tehdit” suçlarından verilen bir yıldan az süreli hapis cezalarının, anılan Yasanın 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
6-) Mahkemece sanık ...'in, “geçmişteki haline, suç işlemesi hususundaki eğilimlerine göre ve takdiren hapis cezasının ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği yolunda olumlu kanaat geldiğinden” bahisle 5237 sayılı Yasanın 51. maddesi uyarınca cezaların ertelenmesine karar verildiği halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususu değerlendirilirken, “TCK'nın 51. maddesinin uygulanması takdir edilmekle” şeklindeki denetime olanak vermeyen ve yerinde yeterli olmayan gerekçe ile 5395 sayılı Yasanın 23. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
7-) Sanıklardan ...'in 01/11/1995, ...'nün de 23/12/1985 olan doğum tarihlerinin tam olarak gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılmaması,
8-) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanık ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme yaptırılıp raporunun aldırılmaması ve aynı Yasanın 3. fıkrası gereğince sosyal inceleme raporu aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda tartışılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme uygun kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süreleri bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.