MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: 765 sayılı TCK'nun 497/2,59/2. maddeleri gereğince sanıkların ayrı ayrı 16 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin kesinleşen önceki hükmün aynen korunmasına
Yerel Mahkemece verilen hüküm Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/11/2015 tarihli ek tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle, temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Olağan kanun yollarından olan temyiz incelemesinin yapılabilmesi için bir temyiz davası açılmış olmalıdır. 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 310. maddesinde ( 5271 sayılı CMK'nın 291.maddesi), yüze karşı verilen kararlarda temyiz isteminin hükmün tefhiminden itibaren bir hafta içerisinde hükmü veren mahkemeye verilecek dilekçe ya da zabıt kâtibine yapılacak beyanla olacağı, bu takdirde beyanının tutanağa geçirilip hâkime tasdik ettirileceği, yoklukta verilen kararlarda ise temyiz süresinin tebliğle başlayacağı belirtilmiştir. Bu maddeden anlaşılacağı üzere temyiz davasının açılabilmesi için iki şartın varlığı gereklidir.
Bunlardan ilki süre şartıdır. Kanunun 310. maddesinde, genel kural olarak tarafların temyiz isteğinde bulunabilecekleri süre hükmün tefhiminden, tefhim edilmemişse tebliğinden başlamak üzere bir hafta olarak belirlenmiştir. Temyiz süresi 310. maddenin 3. fıkrasındaki farklı durum hariç olmak üzere, hükmün açıklanması sırasında hazır bulunanlar yönünden bu tarihte, yokluklarında hüküm verilenler yönünden ise gerekçeli kararın tebliği tarihinde başlar.
Temyiz davasının açılabilmesi için gerekli ikinci şart ise istek şartıdır. Yargılama hukukunun temel prensiplerinden olan "Davasız yargılama olmaz" ilkesine uygun olarak temyiz davası kendiliğinden açılmaz, bu konuda bir isteğin bulunması gereklidir.1412 sayılı CMUK’nun halen yürürlükte bulunan 305. maddesinin 1. fıkrası ile bu kuraldan uzaklaşılmış
ve bazı ağır mahkûmiyetlerde istek şartından sanık lehine vazgeçilerek, temyiz incelemesinin kendiliğinden yapılması kabul edilmiş ise de, onbeş yıl ve daha fazla hürriyeti bağlayıcı cezalara ilişkin hükümler dışında kalan kararlarda, süre ve istek şartlarına uygun temyiz davası açılmamışsa hükmün Yargıtay’ca incelenmesi mümkün değildir. Ayrıca temyiz davası açma yönündeki isteğin de süreklilik arz etmesi gerekmektedir.Kanun yoluna başvuru talebi yoksa veya bu yöndeki talepten daha sonra vazgeçilmişse verilen karar kesinleşerek, kesin olmanın hukuki sonuçlarını doğurur.
Bu bilgiler ışığında dosya ele alındığında;
...Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.06.2001 gün ve 1999/331-2001/180 sayılı kararı, Dairemizin 30.01.2002 gün ve 2001/15429 esas, 2002/873 karar sayılı ilamı ile kesinleştiği,
Mahkeme, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3 maddeleri ışığında duruşma açarak 06.12.2006 tarihinde uyarlama kararı verdiği,
Bu kararı hükümlü ... 06.12.2006 ve savunmanının 07.12.2006, hükümlü ... savunmanının ise 19.02.2007 tarihinde temyiz ettiği,1971 doğumlu hükümlü ...'ın 05.12.2007 ve 28.04.2008 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat ettiği,
Açılan temyiz davası nedeniyle dosya Dairemize gönderilip yapılan incelemede, Dairemizin 06.03.2013 gün ve 2012/18676 esas, 2013/3890 karar sayılı ilamı ile sadece hükümlü ... açısından açılmış temyiz davası olduğu halde hatalı olarak her iki hükümlü hakkında hükmün bozulduğu, mahkemenin de bu durumu dikkate almadan hükümlü ... yönünden de bozmaya uyduğu, hükümlü yönünden bu yanılgının ortadan kaldırılmasına ilişkin itiraz yoluna gidilip gidilmeyeceği yönünde takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 22.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.