MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
I-) Katılan ...’un, felçli olup tekerlekli sandalyeye bağımlı olarak yaşadığı, sanık ...’un da, ablası olan katılan ve diğer aile bireyleriyle aynı evde ikamet ettiği, zaman zaman para istediği aile fertleri tarafından talebi karşılanmadığında ise evde huzursuzluk çıkardığı;
Katılanın, engelli olması nedeniyle üç ayda bir kendisine verilen 800,00 TL. tutarındaki maaşı aldığı, mağdurun olay günü maaşını aldığını bir şekilde öğrenen sanığın eve gelip, mağdura bıçak tevcih edip, kolunu kıvırıp bir kısım eşyalara zarar verip direncini kırdıktan sonra, mağdurun yere attığı 300,00 -TL. parayı alıp ayrılması şeklinde gelişen olayda; sanığın eyleminin TCK'nin 149. maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (e) bentlerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,
II-) 5271 sayılı Yasanın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,
III-) Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nin 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile ortaya çıkan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.