MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Nitelikli yağmaya teşebbüs, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/06/2010 - 09/05/2016 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK'nin 53.maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemelerine gelince;
Sanıkların eylemine uyan kasten yaralama suçundan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nin 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3. maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 23.02.1938 günlü 1937/23-1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.05.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili sanıkların eylemine uyan, 765 sayılı TCK'nin 456/2, 457/1-2, 81/1. maddeleriyle 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53 ve 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; zamanaşımı hükümleri yönünden 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına bulunduğu anlaşılmakla 765 sayılı TCY.nin 102/4, 104/2. maddelerindeki 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 06.10.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnameye uygun olarak açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCY.nin 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.