MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Basit yaralama (değişen suç vasfı nedeniyle); kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
HÜKÜM: Düşme, Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 02/12/2015 tarih ve 2015/2974 Esas – 2015/11254 Karar sayılı ilamı ile verdiği karşı görevsizlik kararı üzerine ortaya çıkan görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu tarafından Dairemize gönderildiği anlaşılmakla; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mağdur ...’e yönelik basit yaralama suçundan kurulan düşme hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Sanıklar hakkında verilen düşme kararlarının temyiz edilmesinin sanıklar yönünden hukukî menfaat içermediği anlaşıldığından, sanıklar savunmanının vâki temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,
2-Sanıklar ..., ... ve ...’ın, mağdur ...’e karşı işledikleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararına göre 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.