MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/746 Esas ve 2006/209 sayı ve 15.05.2006 günlü kararı ile; 06.06.2004 tarihinde işlenen silahla etkili eylem suçundan sanık hakkında 765 sayılı TCK’nin 456/2, 457/1, 51/1, 59/2 maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının 21.05.2008 tarihinde kesinleştiği, 17.07.2011 tarihinde infaz olunduğu;
Sanığın bu kere de, 04.02.2010 tarihinde işlenen kamu malına zarar verme suçu nedeniyle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2010 gün ve 2010/107 Esas 2010/353 sayılı kararı ile; TCK'nin 152/1a-son, 53, 58, 62 maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası verildiği ve bu kararın 17.05.2012 tarihinde kesinleştiği;
Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2006 gün 2004/746 Esas ve 2006/209 sayılı kararı ile sanık hakkında 1. kez tekerrür şartlarının oluşması nedeniyle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2010 gün ve 2010/107 Esas 2010/353 sayılı kararında TCK'nin 58. maddesinin esas alındığı ve bu haliyle kesinleştiği, sanığın bu kere 03.06.2013 tarihinde işlediği yağma ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasının yargılamasını yürüten Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014-188 Esas, 2015-331 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nin 58. maddesine göre, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
I-Sanık ... hakkında yakınan ...’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye, Hâkimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında yakınan ...’ye yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın yakınana yönelik yağma eylemini silahla, iş yerinde ve gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nin 149/1. maddesinin (a) bendi yanı sıra (d) ve (h) bentlerinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-) Sanığın yakınandan 3 adet bira ve bir paket sigara istediği olayda; sanığın özgülenen kastına göre hakkında TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasına göre indirim hükümlerinin uygulanması gerektiği düşünülmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 12.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.