Yağma suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 497/1, 55/3, 33,40 maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 13/09/2001 tarihli ve 2001/148 Esas, 2001/146 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 26.11.2001 gün ve 2001/15580 Esas, 2001/14363 Karar sayılı kararı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri çerçevesinde yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, 13.09.2001 tarihli kararın ortadan kaldırılmasına ve lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 149/1-c, ve 62/1. maddeleri gereğince sanığın 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 16/06/2005 tarihli ve 2001/148 esas, 2001/146 Karar sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 17.04.2018 gün ve 94660652-105-32-2425-2018-KYB sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/04/2018 gün ve KYB/2018/35166 sayılı ihbar yazısı ile dosya Dairemize gönderilmekle incelendi:
Anılan Yazıda;
(5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18/11/2005 tarihli ve 2005/2691-3395 sayılı ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13/10/2005 tarihli ve 2005/10431-12718 sayılı ilâmlarına nazaran, sonraki kanunun unsurlarının veya özel hâllerinin değişmesi, cezanın teşdiden tayini nedeni sayılacak olguların tartışılması, alt ve üst sınırlar arasında bir oran belirlenmesi yada artırım veya indirim sebeplerinin değerlendirilmesi, cezanın paraya veya tedbire çevrilmesi veya ertelenmesi hususunda mahkemece takdir hakkının kullanılması ve böylece bireyselleştirme yapılmasının zorunlu olduğu hâllerde, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden dosya üzerinde karar verilmesinde isabet görülmemiş, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Uyarlama hükmünün 16.06.2006 tarihinde, hükümlü ...'ın yokluğunda ve dosya üzerinden verildiği, dosya arasında Hükümlüye çıkan tebligat bulunmadığı, ancak ...Tipi Kapalı Cezaevi Müdürlüğü’nün 05.07.2005 tarihli yazısında adı geçen hükümlünün 18.11.2004 tarihinde tahliye olduğunun anlaşıldığı,
Hal böyle olunca;
Hükümlüye tebligatın yapılıp yapılmadığı ve uyarlama kararının kesinleşip kesinleşmediği konusunda duraksama bulunduğundan,
1-) Isparta Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16/06/2005 tarihli ve 2001/148 Esas, 2001/146 Karar sayılı ek kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE,
2-) Hükümlü ...'a kararın tebliğ yapılıp yapılmadığı ve buna ilişkin belge de eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.