Nitelikli yağma suçundan hükümlü ...’in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 497/1 ve 59/2. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/10/2003 tarihli ve 2003/145 esas, 2003/287 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 16/06/2004 tarihli ve 2004/3723 esas, 2004/7803 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri gereğince yapılan uyarlama yargılaması sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a, 150 ve 62. maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 2. Ceza Mahkemesinin 05.06.2005 tarihli ve 2003/145 esas, 2003/287 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 14.11.2018 gün ve 94660652-105-33-11350-2018-kyb sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/11/2018 gün ve KYB/2018/92485 sayılı ihbar yazısı ile :
“Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilmiş olan 05/06/2005 tarihli kararın diğer sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine anılan sanık yönünden bahse konu kararın bozulmasına ilişkin Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10/05/2006 tarihli ve 2005/18198 esas, 2006/4903 karar sayılı ilâmında yer alan," 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101/1. maddeleriyle 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/1. maddesi uyarınca kural; lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin kararların dosya üzerinden verilebilmesidir. Ancak; a)- Önceki yasaya göre sonraki yasa suçun öğelerinde değişiklik yapmışsa, b)- Önceki yasanın türü veya süresi bakımından erteleme dışında bıraktığı ceza, yeni yasa tarafından erteleme kapsamına alınmışsa, c)- Önceki yasaya göre temel ceza alt sınırdan belirlenmişken, yeni yasa uyarlanırken alt sınırın üzerinde ceza saptanması konusunda veya alt ve üst sınırlar konulmuş artırıcı ya da eksiltici bir hükmün uygulanmasında bir oranın belirlenmesi için mahkemece takdir hakkının kullanılması, böylece bireyselleştirme yapılması zorunluysa, duruşma açılmak suretiyle tüm bunların neden ve gerekçeleri de gösterilerek hüküm kurulması gerekir.
İnceleme konusu karara gelince; Hükümlü ...’ın, suç tarihinde geceden sayılan zaman dilimi içerisinde saat 21.00 sıraları yanında ...’de olduğu halde, parkta oturan yakınanı bıçakla tehdit edip 75 milyon lira parasını yağmaladıkları sabit görülerek Mersin 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2003 tarih ve 2003/145-287 sayılı kararıyla 765 sayılı TCY'nin 497/1, 59/2, 31, 33, 40.maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay ağır hapis cezasıyla hükümlendirildiği, hükmün 16.06.2004 tarihinde Dairemizce onanarak kesinleştiği; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nin uygulanması istendiğinde; dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu 05.06.2005 tarihli ek kararla, hükümlünün eyleminin 5237 sayılı TCY'nin 149/1-a,c,h, 62/1.maddelerine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 149/1-a maddesiyle belirlenen 10 yıl hapis cezasından, değer az kabul edilerek 150/2.maddesince 1/2 oranında, 62/1.maddesince de 1/6 oranında indirim yapılması suretiyle cezanın bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkı kullanılarak dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu 4 yıl 2 ay hapis cezasına karar verilmiş ise de; Yağma suçunun 5237 sayılı TCY'nin 149. maddesinin 1.fıkrasının hem (a) hem de (c) ve (h) bentlerine aykırı biçimde, geceleyin silahla ve birden fazla kişi ile işlendiği, bu nedenle aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bunların değerlendirilmesi ve buna göre cezanın bireyselleştirilmesi, 5237 sayılı Yasanın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “Malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı Yasanın 522.maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri ile her iki maddenin de cezadan indirim sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “Değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar (örneğin; bir kaç meyve veya ekmek, yiyecek; bir iki defter, kalem, sigara, bira ve benzeri), değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden yakınandan yağmalanan 75 milyon lira da değer olarak az olmamasına karşın az kabul edilerek 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle, takdir hakkının kullanıldığının ve böylece bireyselleştirildiğinin anlaşılması nedeniyle duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi, bozmayı gerektirmiş ..." şeklindeki açıklamalarda da belirtildiği üzere, mahkemesince duruşma açılmak suretiyle lehe yasanın belirlenmesi ve uyarlanmasına ilişkin karar verilmesi yerine, dosya üzerinden inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması” Dairemizden istenilmiştir.
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ihbar yazısı, ve dosya incelendiğinde;
Hükümlüler ... ve...’ın suç tarihinde geceden sayılan zaman dilimi içerisinde saat 21.00 sıraları yanında...’de olduğu halde, parkta oturan yakınanı bıçakla tehdit edip 75 milyon lira parasını yağmaladıkları sabit olan olayda;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'sının 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 ve 765 sayılı Yasalara göre yağma suçunu oluşturan eylemi nedeniyle verilecek temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden dosya üzerinde hüküm kurulması,
Usul ve yasaya aykırı olup Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemi bu sebeple yerinde görüldüğünden, kabulü ile 05.06.2005 tarihli ve 2003/145 esas, 2003/287 ek kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4-a maddesi gereğince BOZULMASINA, sonraki işlemlerin yerinde tamamlanmasına, 19/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.