MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Yağma, İş ve Çalışma Hürriyetinin İhlali, Tehdit, Dolandırıcılık, 6136 sayılı Yasaya Aykırılık, Suç İşlemek Amacıyla Örgüt Kurma, Yönetme, Üye Olma, Suç Örgütüne Üye Olmamakla Birlikte Yardım Etme
HÜKÜM: Mahkumiyet, Beraat
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Mağdur ...'ın kamu davası açıldıktan sonra 03.06.2014 tarihli dilekçesi ile sanık ...’dan şikayetçi olduğunu beyan ettiği ve adı geçen sanık hakkında kurulan hükmü temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın isteminin kamu davasına katılma talebinde olduğu değerlendirilerek, bu hususta bir karar verilmediği anlaşılmış olmakla; 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan mağdurun kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve sanık hakkındaki beraat hükmünün mağdur tarafından temyiz edilmesi karşısında; mağdur ...'ın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde; “Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli yazılır.” Buna paralel hüküm içeren 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 34. maddesinde de “Hakim ve mahkemelerin her türlü kararı, karşı oy dahil gerekçeli yazılır.” hükümleri yer almaktadır.
Gerekçe; hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve maddi olaya uygun açıklanmasıdır. Gerekçenin dosyadaki bilgi ve belgelerin yerinde değerlendirildiğini gösterir biçimde; geçerli, yasal ve yeterli olması gerekir. Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi yasa koyucunun amacına uygun düşmez ve uygulamada keyfiliğe yol açar.
Mahkumiyet hükmünün gerekçesinde gösterilmesi gereken noktalar ise CMK'nın 230. maddesinde düzenlenmiştir.
Buna göre sırayla;
a) İddia ve savunma, bunların dayandırıldığı ve mahkemece toplanan kanıtların neler olduğu;
b) Kanıtların tartışılması, değerlendirilmesi ve reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan ve kabul edilen kanıtlar ve nedenleri,
c) Tüm bunların ışığında ulaşılan kanı, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi:
d) Cezayı ağırlatan ve hafifleten yasal ve değerlendirmeye bağlı nedenlerle cezayı kaldıran yasal nedenlerin bulunup bulunmadığı, bunlara ilişkin istemlerin kabul veya reddiyle temel cezanın belirlenmesine ilişkin nedenler,
e) Cezanın ertelenmesine, tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirinin uygulanmasına yönelik veya bu konulardaki istemlerin kabul veya reddine ilişkin dayanaklar gösterilecektir. Açıklanan bu usul kuralları buyurucu nitelikte olup, uyulmaması 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 308/7 (5271 sayılı CMK'nın 289/1-e) maddesi uyarınca mutlak bozma nedenlerini oluşturmaktadır.
Bu açıklamalar ışığında dosya incelendiğinde;
Somut olayda; T.C. Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK’nın 34, 230, 232 ve 289. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirebilmesi için kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin, sanığın eyleminin ne olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan, gerekçeden yoksun olarak hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, Katılan ..., sanık ..., sanık ... ve savunmanı , sanık ... ve savunmanı ile sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.