Nitelikli yağmaya teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-c, 149/1-d, 35/2, 109/2, 109/3-b, 110 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 2 ay 25 gün (2 kez), 3 yıl 4 ay ve 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İzmir (kapatılan) 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 31/10/2013 tarihli ve 2010/211 esas, 2013/204 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20/09/2017 tarihli ve 2014/14601 esas, 2017/3213 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, sanık müdafii tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 29/01/2019 tarihli ve 2010/211 esas, 2013/204 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair merci İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli 2019/246 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 23/07/2019 gün ve 94660652-105-35-6340-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/08/2019 gün ve 81527 sayılı ihbar yazısı ile dava dosyası 05/08/2019 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi;
Anılan Yazıda;
“Dosya kapsamına göre, yargılamanın yenilenmesi talebinde ileri sürülen hususların yargılamanın yenilenmesi sebeplerinden olmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmiş ise de, sanık müdafii tarafından dosyaya ibraz edilen ve özetle sanığın avukatlık mesleğini icra ettiği dönemde FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün adalet ve emniyet yapılanmasını eleştirmesi nedeniyle bu eleştirel davranışlarından vazgeçmemesi durumunda bedelinin ağır olacağının şifahen Avukat ... ve ... tarafından ifade edilmesi, örgüt tarafından bağlantı kurma ve yanlarına çekme çabalarının sanık tarafından kabul edilmemesi, sanığın yargılandığı dava işaret edilerek himmet parası istenmesi iddialarının ispatına yönelik deliller toplanarak, yargılamanın yenilenmesi talebi olarak ileri sürülen delillerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 318 ilâ 321. maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadıklarının tespiti bakımından, kabule değer görülerek, toplanacak diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, yargılamanın yenilenmesinin kabul veya reddine karar verilmesinin uygun olacağı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli 2019/246 değişik iş sayılı kararının bozulması” Dairemizden istenilmiştir.
TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın gönderme yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmediğinden; İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2019 tarihli 2019/246 değişik iş sayılı ilamına yönelik Kanun Yararına Bozma talebinin bu aşamada REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 07/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.