MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Nitelikli yağmaya teşebbüs
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Yasanın 51. maddesiyle, ceza infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir denetim süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesi, denetim süresi, ertelemenin yasal sonucu olduğundan, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyecek, yine fıkrada mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olmamak hususu da, hükmedilen bir yıldan fazla mahkûmiyetler için söz konusu olup, hapis cezası bir yıldan az olsa da denetim süresi hiçbir ahvalde bir yıldan az olamayacaktır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/05/2010 günlü ve 2010/4-87 Esas, 2010/112 Karar sayılı kararı ışığında sanığın mahkumiyeti halinde, mahkumiyetin yanı sıra güvenlik tedbirinin uygulanması gereken hallerde buna da hükmolunması esasen zorunludur. Bahsi geçen müessesenin, mahkumiyetin yasal sonucu olması, kazanılmış hakka konu olmadığının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASI, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükme "Sanığa 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi gereğince, takdiren 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine, sanığın denetim süresi içerisinde, 5237 sayılı TCK’nın 51/4. maddesinin tatbikine takdiren yer olmadığına, 5237 sayılı TCK’nın 51/5. maddesi gereğince sanığa denetim süresinde rehberlik edecek bir uzman kişinin görevlendirilmesine. Uzman kişinin, sanığın kötü alışkanlıklardan kurtulmasını ve sorumluluk bilinciyle iyi bir hayat sürmesini temin hususunda sanığa öğütte bulunmasına; uzman kişinin eğitim gördüğü kurum yetkilileri veya nezdinde çalıştığı kişilerle görüşerek, istişarelerde bulunmasına; uzman kişinin sanığın davranışları, sosyal uyumları ve sorumluluk bilincindeki gelişimi hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenleyerek mahkememize vermesine, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, mahkemenin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezasının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesine ve bu hususun sanığa ihtaratına, 5237 sayılı TCK’nın 51/8. maddesi gereğince sanığın denetim süresinde yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirdiği takdirde, cezasının infaz edilmiş sayılmasına ve bu hususun sanığa ihtaratına." cümlesinin eklenmesi; suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.