MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/04/2016 ve 06/03/2019 tarihli tebliğinameleri ile Dairemize gönderilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Oluş ve dosya kapsamına göre; sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nin 499/1-2. cümle maddesinde belirtilen yağma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/2, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin aynı suça uyan 149/1-c, 109/2-3-b, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak değerlendirildiğinde; somut olayda, 765 sayılı TCK’nin ve 5237 sayılı TCK’nin hükümlerine göre kesintili zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.
24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.