MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Sanığın müşteki Muthanna'nın daire kapısını elindeki demir parçası ile açmak için kurcaladığı, karşı komşusu olan müşteki ...'nın kendi dairesinin kapı dürbününden bakarak olayı görmesi üzerine kapıyı açmadan sanığın gitmesi için bağırdığı, bunun üzerine sanığın aşağı doğru kaçarak sokağa indiği, müşteki ...'nın camdan baktığında sanığın yüzünü gördüğü, sanığında müşteki ...'ya doğru bakıp elindeki demiri müştekiye doğru sallayarak tehdit ettiği, kısa bir süre sonra sanığın tekrar geri dönerek müşteki Muthanna’nın ikametine girip bir adet cep telefonunu almasından sonra daire kapısında görevli polisler tarafından yakalandığı olayda, eylemin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
Yağma suçunun, suça konu cep telefonunu alınması ile tamamlandığı gözetilmeden, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek, olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK'nin 35/2. maddesi ile cezadan indirim yapılması ve hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasında uygulanması gerekli olan bendin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6. maddesine aykırı davranılması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.