Hükümlü ... hakkında 02/02/2010 tarihinde işlediği yağma suçundan dolayı Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2013 tarihli ve 2011/57 Esas, 2013/279 sayılı kararıyla; TCK'nın 149/1-c, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 8 yıl 4 ay hapis (6 kez) ve 149/1-c, 35/2, 62, 53, 58 maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis (2 kez) cezasına karar verilmiş ve temyiz üzerine hükmün onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.10.2020 tarih ve 2020/82705 sayılı karar düzeltme yazısı ile özetle,
"Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan yapılan yargılama sırasında, sanığın vekaletnameli vekili olan Avukat ...'nin Sanık ... vekili olarak dava ve duruşmalara kabulüne karar verildiği, aynı dosyada yargılanan diğer sanıklara da baro tarafından Avukat ...'ın zorunlu müdafi olarak atandığı, Sanık ...'ın savunmasını da vekili Avukat ... huzurunda yaptığı, Avukat ...'nin ve Sanık ...'ın gelmediği 18/04/2013 günlü duruşmada sehven Sanık ... Müdafi olarak Avukat ...'ın duruşmaya geldiğinin zapta geçtiği, daha sonraki duruşmalarda da sanık ve vekaletnameli vekili gelmeyince, mütalaanın ve kararın verildiği duruşmalar dahil olmak üzere bu yanlışlığın devam ettiği, kararın verildiği duruşmada da sanık ve vekaletnameli vekilinin hazır bulunmadığı, baroca atanan diğer sanıklar müdafi Avukat ...'ın karar duruşmasında hazır olduğu ancak onun da bu yanlışlığı fark edemediği, hatta Sanık ... hakkında süre tutum dilekçesi vererek hükmü temyiz ettiği, daha sonra yaptığı hatayı fark ederek, Sanık ...'ın müdafi olmadığını beyan ederek, gerekçeli kararın sanığın vekaletnameli vekili Avukat ...'ye tebliğ edilmesini istediği, gıyabi kararın Avukat ...'ye tebliğinden sonra Avukat ... tarafından Sanık ... hakkındaki hükmün temyiz edildiği, sanık hakkında 6 kez nitelikli yağma suçundan TCK'nun 148/1 maddesi atfıyla TCK'nun 149/1-c, 62, 53, 58/7 maddeleri gereğince 8'er yıl 4'er ay hapis ve 2 kez nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan TCK'nun 149/1-c, 35/2 62, 53, 58/7 maddeleri gereğince 2'şer yıl 1'er ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin kararın yapılan temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 19/01/2015 gün ve 2014/7005 Esas, 2015/363 Karar sayılı ilamıyla ;
Adli emanetin 2010/597 sırasında kayıtlı para ve ek emanet makbuzunda belirtilen diğer eşya hakkında bir karar verilmemesi, bu konuda her zaman bir karar alınması olanaklı olduğundan; yağma suçunun gündüz vakti birden fazla kişi ile birlikte, cezaevinde tutuklu veya hükümlü bulunan mağdurlar yönünden konut sayılan koğuşta işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, karar verilmiştir.
SONUÇ VE İSTEM: Sanığa yüklenen ve alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektiren nitelikli yağma eylemleri için, hükmün açıklandığı oturumda sanık müdafii bulundurulmaksızın mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nin 150/3, 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması ve böylece savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 19/01/2015 gün ve 2014/7005Esas, 2015/363 Karar sayılı onama kararının kaldırılması ile Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30/12/2013 gün ve 2011/57, 2013/279 Karar sayılı hükmünün BOZULMASINA karar verilmesi, Yüksek Daire aksi kanaatte ise itirazın incelenmesi için CMK'nun 308/3 maddesi gereğince dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmesi" talebi ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.10.2020 tarih ve 2020/82705 sayılı itiraz istemi yerinde olduğundan KABULÜ ile;
Dairemizin 19/01/2015 gün ve 2014/7005 Esas, 2015/363 Karar sayılı onama kararı sanık ... yönünden kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Yüklenen suçun gerektirdiği cezanın alt ve üst sınırları bakımından hükmün tefhim edildiği son oturumda, sanık ... ve vekili bulundurulmaksızın karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 188/1, 289/1-e maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazına uygun olarak BOZULMASINA, 01.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy