Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 (2 kez) 119/1-c (2 kez), 31/2, 31/3 ve 62. (2 kez) maddeleri gereğince 5 ay ve 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 30/10/2018 tarihli ve 2018/276 Esas, 2018/685 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/485 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 22.10.2020 gün ve 94660652-105-21-11964-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.11.2020 gün ve 2020-94907 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, adı geçen suça sürüklenen çocukların konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık suçundan haklarında hükmolunan mahkûmiyet hükmü yönünden istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10/03/2020 tarihli ve 2019/122 Esas, 2020/544 sayılı kararı ile hükmün bozularak suça sürüklenen çocukların atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair yeterli kesin delil bulunmadığından bahisle beraatine karar verildiği, hırsızlık suçunun yanında işlenen konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçuna ilişkin olarak hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle istinaf incelemesine konu edilemediği anlaşılmış ise de; konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçunun beraat kararı verilen hırsızlık suçuyla bağlantılı olduğu ve her iki suçun birlikte işlendiğinin iddia edildiği, suça sürüklenen çocukların konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçunu işlediğine dair de mahkûmiyete yönelik kesin delil elde edilemediği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 27/12/2018 tarihli ve 2018/485 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.