Sanık ... hakkında, Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/07/2014 tarihli 2014/332 Esas ve 2014/453 Karar sayılı kararı ile katılan Döndü Bulduk'a yönelik bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından; TCK'nın 142/1-b, 168/1, 62/1, 53/1, 58/6, 63 maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi, TCK'nın 116/1-4, 62/1, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve TCK'nın 151/1, 62/1, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmiş, Dairemizin 26/04/2017 gün ve 2015/17224 Esas- 2017/4613 Karar sayılı ilamı ile hükmün TCK’nın 53. maddesi bakımından düzeltilerek onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.11.2020 tarih ve KD - 2020/102283 sayılı yazısı ile özetle, tekerrüre esas alınan Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/108 Esas ve 2011/165 Karar sayılı ilâmına konu suçu işlediğinde 18 yaşından küçük olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı, ancak; sanığın adli sicil kaydında geçen Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2014 gün ve 2013/552 Esas 2014/178 Karar sayılı konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği ile düzeltilerek onama kararına karşı itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.11.2020 tarih ve KD - 2020/102283 sayılı itirazı yerinde görülmüş olduğundan itirazın kabulü ile; Dairemizin 26/04/2017 gün ve 2015/17224 Esas- 2017/4613 Karar sayılı kararının kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tekerrüre esas alınan Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/108 esas, 2011/165 karar sayılı ilamın incelenmesinde; sanık hakkında yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulandığı, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesine göre fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı gözetilerek, bahse konu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412
sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine sanığın "sanığın Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/04/2014 gün ve 2013/552 Esas 2014/178 Karar sayılı hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına’’, tümceleri eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.