Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2015 gün ve 2014/204 Esas, 2015/32 Karar sayılı ilamı ile sanık ...'ın tehdit suçundan eylemine uyan 5237 Sayılı TCK'nun 106/2-c, 62, 51/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, TCK'nun 51/3 maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay denetim süresinin belirlendiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine hükmün Dairemizin 21.01.2021 gün ve 2019/2266 Esas, 2021/569 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2021 gün ve KD-4-2015/330173 sayılı karar düzeltme yazısı ile özetle,
‘’Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21/01/2021 gün ve 2019/2266 Esas, 2021/569 Karar sayılı ilamı ile ;
"Sanıkların mağdura yönelik birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçunu silahla işlediklerinin anlaşılması karşısında; TCK 106/2. maddesinin (c) bendinin yanı sıra (a) bendiyle de uygulama yapılması gerektiğini gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmaması ve sanık hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek suçun sanık hakkındaki erteleme hükmünde 1 yıl 6 ay denetim süresinin belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, " karar verilmiştir.
5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenmesini, bu sürenin alt sınırının, mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağını zorunlu kılmaktadır.
Sanık ... tehdit suçundan 1 Yıl 8 Ay Hapis Cezası almıştır. Dolayısıyla; TCK'nun 51/1 maddesi kapsamında erteleme sınırları içerisinde bir cezası bulunmaktadır.
Sanık hakkında hükmolunan 1 Yıl 8 Ay Hapis cezasının ertelendiği olayda, denetim süresinin TCK'nun 51/3 maddesi uyarınca "1 Yıl 8 Ay" yerine yazılı şekilde "1 Yıl 6 Ay"olarak belirlenmesinin yerinde olmadığı, ancak bu aykırılığın CMUK'nun 322 maddesi uyarınca düzeltilerek onanabileceği düşünülmektedir.
SONUÇ VE İSTEM :
1- İtirazımızın kabulü ile;
2-Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21/01/2021 gün ve 2019/2266 Esas, 2021/569 Karar sayılı "onamaya" ilişkin kararı kaldırılarak,
3- Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/02/2015 gün ve 2014/204 Esas, 2015/32 Karar sayılı kararının;
"Sanık hakkında belirlenen denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK.nun 51/3 maddesine muhalefet edilmesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nun 322 maddesi uyarınca karar verilmesi olanaklı görülmekle, hükmün 4. fıkrasındaki "bir yıl altı ay" ibaresinin hükümden çıkartılıp, yerine "1 Yıl 8 Ay" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA," karar verilmesi,
4-İtirazımızın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi,'' talebi ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2021 tarih ve 4-2015/330173 sayılı itiraz istemi yerinde olduğundan KABULÜ ile;
Dairemizin 21/01/2021 gün ve 2019/2266 Esas, 2021/569 Karar sayılı onama kararının KALDIRILARAK yeniden yapılan incelemede;
Sanıkların mağdura yönelik birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçunu silahla işlediklerinin anlaşılması karşısında; TCK 106/2. maddesinin (c) bendinin yanı sıra (a) bendiyle de uygulama yapılması gerektiğini gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/11/2015 tarih, 2014/12-388 Esas ve 2015/403 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere erteleme kararı ile belirlenecek denetim süresinin kazanılmış hakka konu olamayacağı hususu dikkate alındığında, cezası ertelenen sanık ... hakkında belirlenen denetim süresinin hükmolunan cezanın süresinden az olamayacağı gözetilmeden 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında denetim süresinin 1 yıl 6 ay olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle itiraza uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden erteleme süresinin belirlenmesine ilişkin paragrafının tamamen çıkartılması ile yerine “sanık hakkında TCK’nun 51/3. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay denetim süresine tabi tutulmasına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy