Hırsızlık, suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda verilen mahkumiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.09.1999 tarih, 1999/5401 Esas, 1999/5399 sayılı düzeltilerek onama kararı ile hükmün kesinleştiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.02.2021 gün, KD-2021/12636 sayılı yazısı ile “Dinar Asliye Ceza Mahkemesi, Bursa cezaevinde bu suçtan tutuklu sanığın yokluğunda 22/02/1999 tarihli duruşmada Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin gönderdiği evrakları okuyup duruşmayı sona erdirerek sanığın yukarıda açıklanan mahkumiyet hükmünü verip sanığın da tahliyesine karar vermiştir. 1412 Sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Yasasının 104 ncü maddesi gereğince gıyaben tutuklanmış olan sanığın yargılandığı Dinar Asliye Ceza Mahkemesine getirilerek savunmasının burada alınması gerekirken, hükmün verildiği son celseye kadar bu suçtan tutuklu sanığın yokluğunda da hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlandığı” belirtilerek Dairemizin düzeltilerek onama kararına karşı itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.02.2021 gün ve 2021/12636 sayılı Karar Düzeltme talepli istemi yerinde görülerek itirazın kabulü ile;
Dairemizin 30.09.1999 gün ve 1999/5401 Esas, 1999/5399 sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Duruşmalardan vareste tutulma talebi olmayan ve hüküm tarihinde Bursa E Tipi Cezaevinde bulunduğu anlaşılan sanık ...’ın hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 22.02.1999 tarihli oturumda hazır bulundurulmaması suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenle diğer yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.04.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.