Biga 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2013 tarihli, 2013/357 E. 2013/540 K. sayılı ilamı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan TCK’nun 141/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası içeren hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 11/11/2020 tarihli, 2020/7449 E-2020/11502 K. sayılı TETKİKSİZ İADE kararı verilmiştir.
Ancak;
Hüküm sanığın yokluğunda verilmiş olup gerekçeli karar sanığın Mernis adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiş; ancak tebligat tarihinde sanık başka suçtan Çanakkale E. Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunmaktadır.
Sanık 03/12/2019 dilekçesi ile 25/12/2013 tarihinde başka suçtan cezaevinde olduğunu, son duruşmaya çağrılmadığını savunma hakkının kısıtlandığını, infazın durdurulmasını gereğinin yapılmasını talep etmiştir.
Mahkeme 27/12/2019 tarihli ek kararı ile tebligatın geçersiz olduğu belirterek gerekçeli kararın sanığa tebliğine temyiz yasa yoluna başvurabileceği hususunun bildirilmesine karar verirmiş, akabinde gerekçeli karar 30/12/2019 tarihinde cezaevinde sanığa tebliğ edilmiş ve sanık 03/01/2020 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.
Sanığın temyiz istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kararın uzlaşma nedeniyle bozulmasına dair tebliğname düzenlenmiş ve Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 11/11/2020 tarihli, 2020/7449 E. 2020/11502 K. sayılı ilamı ile sanığın 03/12/2019 tarihli dilekçesinin, mahkemenin karar kesinleştikten sonra 6763 sayılı Kanun ile CMK'nun 253. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı, ancak uzlaşmanın sağlanamadığından aynen infaza dair ek kararına yönelik itiraz mahiyetinde olduğu gerekçesi ile itirazın merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmiştir.
Hüküm yokluğunda verilen sanığa gerekçeli karar tebligat tarihinde başka suçtan hükümlü bulunduğundan cezaevinde yapılması yerine doğrudan Mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapıldığından yapılan tebligat geçersiz olup karar usulüne uygun kesinleşmediğinden mahkemece uzlaştırma işlemlerine ilişkin verilen ek kararların yok hükmünde olduğu, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu bu nedenle; Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 11/11/2020 tarihli, 2020/7449-11502 E-K. sayılı TETKİKSİZ İADE kararının kaldırılarak, hükmün BOZULMASI şeklinde karar verilmek üzere itiraz ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2021 tarih ve KD - 2021/30819 sayılı itirazının KABULÜNE, Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 11/11/2020 tarihli, 2020/7449 E-2020/11502 K. sayılı incelenmeksizin İADE ''Kararının KALDIRILMASINA karar verilerek dosyanın yeniden yapılan incelemesinde;
Hüküm yokluğunda verilen sanığa gerekçeli karar tebligat tarihinde başka suçtan hükümlü bulunduğundan cezaevinde yapılması yerine doğrudan Mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapıldığından yapılan tebligat geçersiz olup karar usulüne uygun kesinleşmediğinden mahkemece uzlaştırma işlemlerine ilişkin verilen ek kararların yok hükmünde olduğu, bu itibarla sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.