MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Nitelikli yağma, cinsel saldırı, kasten yaralama
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafii,katılan vekili ve katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
II)Sanık hakkında nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin , cinsel saldırı suçunun unsurlarının oluşmadığına, eylemin sarkıntılık boyutunda değerlendirilmesi gerektiğine, TCK'nın 150. maddesinin uygulanması gerektiğine; katılan vekilinin sanığa verilen cezaların üst sınırdan kurulması ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, tekerrür hükümlerinin kaldırılmasına; katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin sanığa üst sınırdan cezalar verilmesi ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre,
Sanığın gece vakti sayılan zaman diliminde katılanın evine pencereden girerek katılanı darp etmeye başladığı, paraların yerini sorduğu, tecavüz edeceğini söylediği, parayı vermediği takdirde öldürmekle tehdit ettiği, bu sırada katılanın eteğini ve iç çamaşırını çıkardığı, katılanın korkarak mutfakta sakladığı 2 bin lira parasının yerini sanığa söylediği, sanığın parayı alarak evden ayrıldığı, katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11.04.2019 tarih, 2019/1331 Esas ve 2019/1131 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından nitelikli yağma ile cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet kararlarının, hüküm fıkrasında nitelikli yağma ve cinsel saldırı suçlarından tayin edilen cezalardan ayrı ayrı tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair bölümlerin kaldırılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükümde, ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca,sanık ... müdafiinin, katılan ... vekili ile katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, mahalli mahkemesine gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesine, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.