MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ: Nitelikli yağma
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek temyiz dilekçesinde gösterilen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden CMK'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın suç işleme kasıt ve iradesinin aynı malvarlığına yönelik paraya özgülendiği, eylemlerinin tek bir tamamlanmış yağma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından sanık hakkında tek nitelikli yağma suçundan hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, İstinaf mahkemesi kararında, “Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 03/04/2016 ve 04/04/2016 tarihlerinde mağdura karşı iki ayrı yağma suçunu işlediği iddia edilerek hakkında TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanmasının talep edildiği, mahkemece istinafa konu karar ile 04/04/2016 tarihli eyleme ilişkin olarak hüküm kurulduğu, TCK'nın 43/3. maddesi gereğince yağma suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, sanığın 03/04/2016 tarihli eylemine ilişkin olarak mahkemece zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.” şeklinde eleştiride bulunulması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 303/1-h. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, istinaf mahkemesinin hükmünde “Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 03/04/2016 ve 04/04/2016 tarihlerinde mağdura karşı iki ayrı yağma suçunu işlediği iddia edilerek hakkında TCK'nın 43/1 maddesinin uygulanmasının talep edildiği, mahkemece istinafa konu karar ile 04/04/2016 tarihli eyleme ilişkin olarak hüküm kurulduğu, TCK'nın 43/3. maddesi gereğince yağma suçlarında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, sanığın 03/04/2016 tarihli eylemine ilişkin olarak mahkemece zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulması olanaklı görülmüştür.” şeklindeki eleştirisinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 19.04.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.