MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR: Kamu malına zarar verme, hükümlü veya tutuklarının ayaklanması
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, Beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Hükümlü ... hakkında kurulan 25.09.2014 tarihli ek karara yönelik, hükümlü ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükümlü hakkında nitelikli kamu malına zarar verme suçundan 18.04.2011 tarihinde TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 31/3. ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın temyiz incelemesinden geçerek 11.06.2012 tarihinde kesinleştiği, infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun uyarınca lehe kanun değişikliğinin değerlendirilmesi talebi üzerine mahkemece dosyanın ele alınıp duruşma açılarak 25.09.2014 tarihli ek karar ile uyarlama yapılmak suretiyle bu kez 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 31/3. ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 23 gün hapis cezasına hükmedildiği, anılan bu ek kararın hükümlü ve müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2011 tarihli ve 66-96 sayılı kararında da açıklandığı gibi, 01.06.2005 tarihinden sonra gerçekleştirilen kanun değişiklikleri nedeniyle uyarlama yargılamasının tabi olacağı ilkelerin 5252 sayılı Kanunun 9. maddesine göre değil, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 98 ilâ 101. maddelerine göre belirlenmesi gerektiği, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararlara karşı başvurulabilecek kanun yolunun ise 5275 sayılı Kanun’un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlü ve müdafiinin dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında kurulan 18.04.2011 tarihli asıl karara yönelik, müşteki Kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Suçtan zarar gören Adalet Bakanlığı’nın kovuşturma aşamasından haberdar edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.10.2010 tarih, 2010/9-149 Esas ve 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere müştekinin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görüldüğünden, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca 23.10.2019 tarihli temyiz dilekçesinin katılma talebi niteliğinde olduğu kabul edilerek zarar gören müşteki Adalet Bakanlığı’nın davaya katılan sıfatıyla kabulüne karar verilmekle yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 05.07.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.