İTİRAZ
Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin ... 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/03/2016 tarihli hükmün sanıklar savunmanları tarafından temyizi üzerine Dairemizin 22.03.2021 günlü ve 2020/551 Esas, 2021/5622 Karar sayılı ilamı ile Onama yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2021 günlü ve KD-2016/217896 sayılı yazısı ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A
Dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nm 6352 sayılı Yasanın 99. maddesi ile değişik 308. maddesi gereğince yapılan incelemede;
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/06/2021 günlü ve KD-2016/217896 sayılı yazılarında özetle;
"Hükümlüler ..., ..., ..., ... ve ...'ın suç tarihinde müşteki ...'i Hürriyetinden yoksun kılmaları nedeniyle hükümlüler ..., ..., ..., ...'in 5'er yıl, hükümlü ...'ın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği,
Hükümlüler ..., ... ve ...'un, suç tarihinde müşteki ...'i hürriyetinden yoksun kılmaları nedeniyle yerel mahkemece 5'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, anılan karar Yüksek Dairenizin 22.03.2021 gün, 2020/551 E. 2021/5622 sayılı kararıyla Onanmasına karar verilmiş ise de;
Hükümlülerin eylemi 765 sayılı TCK'nın 179/2-3. maddeleri kapsamında kaldığı, 765 sayılı TCK'nın 179/2.maddesinde düzenlenen suçun cezası 3 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis cezası, 179/3.maddesine göre bu suçun silahla veya üçten fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde, ceza üçte birden yarıya kadar artırılır hükmü gereğince, hükümlülere atılı suçun dava zamanaşımı süresi, lehe kanun 765 sayılı TCK'nın 102/3. maddesi gereğince 10 yıl, TCK'nın 104/2. maddesi gereğince uzatılmış zamanaşımı süresi 15 yıl olduğu, hükümlülere atılı suçun tarihi 2003 yılı olduğu, Yüksek Dairenizin hükmü onadığı 22.03.2021 tarihinde hükümlülere atılı suçun 15 yıl olan uzatılmış dava zamanaşımı süresi dolduğu halde, atılı suçlardan dolayı 765 sayılı TCK'nın 102/3 ve 104/2. maddeleri gereğince düşme kararı verilmesi gerekirken hükümlülere atılı suçun Onanmasına karar verilmesi yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla;
SONUÇ VE İSTEM: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1-İtirazımızın Kabulüne,
2-Yüksek Dairenizin 22.03.2021 gün, 2020/551 E. 2021/5622 sayılı kararı ile hükümlüler ... ve ...'nin 5237 Sayılı TCK'nın 37/1, 109/1-2, 3-b, 62. maddeleri gereğince 5'er yıl, hükümlüler ... ve ...'in 5237 sayılı TCK'nın 38, 109/1-2, 3-b, 62. maddeleri gereğince 5'er yıl, hükümlü ...'ın 5237 sayılı TCK'nın 39, 109/1-2, 3-b, 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis, müşteki ...'i hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümlüler Fatih Uzunyayla ve ...'nin 5237 sayılı TCK'nın 37/1,
109/1-2, 3-b, 62. maddeleri gereğince 5'er yıl, hükümlü ...'un, 5237 sayılı TCK'nın 38, 109/1-2, 3-b, 62. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin KALDIRILMASINA,
3-Dosyanın itirazen incelenerek müşteki müşteki ...'e yönelik eylemleri nedenleri hükümlüler ..., ..., ..., ... ve ..., müşteki ...'e yönelik eylemleri nedeniyle hükümlüler ...,... ve ... hakkında verilen hükümlerin BOZULMASINA,
4-İtirazımızın yerinde görülmemesi durumunda dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE karar verilmesi" şeklinde itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.
Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 179/2-3, 102/3 ve 104/2. maddelerine göre, hükümden önce 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin aynı suça uyan 109/2-3-b, 62, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olduğu gözetildiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde olduğu anlaşılmakla;
1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,
2-Dairemizin 22.03.2021 günlü ve 2020/551 Esas, 2021/5622 Karar sayılı ilamının diğer yönlerinin korunmasına,
Ancak;
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma; sanıklar ..., ..., ... hakkında mağdur ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden bırakma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;
Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 179/2-3, 102/3. ve 104/2. maddelerine göre, hükümden önce 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 109/2-3-b, 62, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı yasanın 102/3. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık kesintili dava zamanaşımının, mağdur ...'e yönelik suç tarihi olan Ağustos 2002 ile mağdur ...'e yönelik suç tarihi olan Nisan 2003 tarihlerinden inceleme gününe kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 13.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.