KANUN YARARINA BOZMA
Birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/4. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/10/2010 tarihli ve 2007/11 esas, 2010/1009 sayılı kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 11/06/2014 tarihli ve 2013/11371 esas, 2014/20924 karar sayılı ilamı ile onanmak suretiyle kesinleşmesini müteakip, 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253 ve 254. maddelerinde yapılan değişiklik doğrultusunda hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesine yönelik talebin reddi ile infazın devamına ilişkin ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2016 tarihli ve 2007/11 esas, 2010/1009 sayılı ek kararı sonrasında, hükümlünün 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'dan faydalanma talebi hakkında daha önce inceleme yapıldığından bahisle yeniden değerlendirme yapılmasına yer olmadığında dair ...Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2020 tarihli ve 2007/11 esas, 2010/1009 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile ek kararın kaldırılmasına ve infazın durdurulmasına dair mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 05/11/2020 tarihli ve 2020/1242 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 11/02/2021 gün ve 94660652-105-34-20268-2020-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01/03/2021 gün ve 2021/21285 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, Küçükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/10/2010 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 11/06/2014 tarihli ve 2013/11371 esas, 2014/20924 karar sayılı ilâmında "...Birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal eden sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır... sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ..." şeklinde belirtilerek kararın onanmasına karar verildiğinin anlaşıldığı,
Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 12/12/2018 tarihli ve 2018/7740 esas, 2018/16042 karar sayılı ilâmında da kabul edildiği üzere, sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal etme eylemini dosyanın diğer sanıkları ile birlikte gerçekleştirmesi sebebiyle hakkında 5237 sayılı Kanunu'nun 119/1-c maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken anılan Kanun'un 116/4. maddesi gereğince cezalandırıldığı somut olayda, yerel mahkemenin yanılgılı uygulaması nedeniyle ortaya çıkarmış olduğu sonuç esas alınmak suretiyle, sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal etme eylemi sebebiyle uzlaştırma hükümleri uygulanamayacağı halde, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan sonuçtan sanığın ikinci kez yararlandırılmasına sebep olacağı hususu nazara alınmadan, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dairemizcede benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki konut/işyeri dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 maddesi ile cezalandırılmasına karar verilen ve Dairemizin 11.06.2014 tarih, 2013/11371 esas ve 2015/20924 sayılı kararı ile birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal eden sanıklar ..., ... ve ... hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.” şeklinde elelştiri bandı atılmak suretiyle cezası onanarak kesinleşen hükümlü ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile, Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/11/2020 tarihli ve 2020/1242 değişik iş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 20/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.