İTİRAZ
Sanık ... hakkında Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.03.2012 tarihli 2011/776 Esas ve 2012/470 karar numaralı hükmün yokluğunda verildiği, mahkumiyet hükmünün sanığın bulunduğu Bursa E Tipi Kapalı Cezaevinde kendisine okumak- almak suretiyle 10.04.2012 günü tebliğ edildiği, sanığın 17.07.2012 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık hakkındaki hükmü temyiz ettiği dosyada mevcut olan belgelerden anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.10.2013 gün ve 2012/229209 sayılı tebliğnamesi ve Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 09.09.2014 günlü ilamında, sanığın sunmuş olduğu 17.07.2012 tarihli temyiz dilekçesine dayanılarak 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmiş fakat dosya içerisinde bulunmayan ancak UYAP kayıtlarında yapılan araştırmada sanığın, 13.04.2012 tarihli dilekçesinin de bulunduğu, bu dilekçe ile yasal süre içinde hükmü temyiz etmiş olduğu ancak fiziken dosya içerisinde bulunmadığından 17.07.2012 tarihli temyiz dilekçesine dayanılarak temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın red kararının kaldırılıp dosyanın esas yönünden incelenmesi yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı usul ve yasaya uygun olduğundan Dairemizce itirazın kabulüne karar vermek gerektiği anlaşılmakla, sanık hakkında Dairemizin 09.09.2014 tarih, 2014/1680 esas ve 2014/24676 karar sayılı red kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;
Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 27/03/2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
II-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;
Sanığın hükmün açıklandığı 27.03.2012 tarihinde başka bir suçtan Bursa E Tipi kapalı cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, vareste tutulma talebi olmadan ve bu hususta mahkeme tarafından bir karar verilmeden duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, her iki sanık bakımından sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.