İstanbul 23. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/03/2018 tarih, 2017/85 esas ve 2018/231 karar sayılı ilamı ile sanıklar ... ve ... hakkında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 141/1,62 53, maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, karar verildiği, anılan kararın sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapanan) 13. Ceza Dairesi’nin 22/10/2018 tarih 2018/4296 esas ve 2018/4440 karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında kurulan hükümlerin onanmasına karar verildiği, bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.12.2020 tarih ve KD-2020/111715 sayılı yazısı ile özetle, sanıkların hükmün açıklandığı son oturumda cezaevinde başka suçtan tutuklu bulunmalarına karşın duruşmada hazır edilmeden mahkumiyetlerine karar verilmesinin CMK’nın 196 ve 289/1-h maddelerine aykırılık oluşturduğunun bu sebeple hükümlerin bozulmasına karar verilmesi yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R
Dosyanın incelenmesinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.12.2020 tarih ve KD-2020/111715 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan itirazın kabulü ile Yargıtay (Kapanan) 13.Ceza Dairesi’nin 22/10/2018 tarih 2018/4296 esas ve 2018/4440 karar sayılı sanıklar hakkındaki onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Kovuşturma evresinde sanık ...’ın Maltepe 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu yine sanık ...’ın da Ümraniye E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu sanıkların duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan yokluğunda yargılamaya devamla hükümler açıklanmak suretiyle CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazına uygun olarak BOZULMASINA, 02/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.