MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR: Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükümlere karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin anılan suç yönünden temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...’ye karşı yağma suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin yapılan teşhis, toplanan delil eksikliği, suç vasfı ve suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar ... ve ...’nın olay tarihinde gündüz vakti mağdurları ev kiralama bahanesiyle götürdükleri konutta ellerini bağlayıp üzerlerini arayarak yağmalamaları şeklinde gerçekleştirdikleri olayda, yağma suçunu gerçekleştiren sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerde toplanan delillerin, yaptırılan teşhis işleminin yeterli, mağdurların alınan ifadelerinin usulüne uygun olarak kabul edildiği, suç vasfı doğru saptandığı gibi yasal ve yerinde orantılı olarak ceza miktarının belirlendiği, yine verilen ceza miktarlarına göre de sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, bu itibarla sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
3-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...’ye karşı yağma suçundan verilen hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü gündüz vakti sanıklar ... ve ... ... ... tarafından elleri bağlanan mağdurlardan ...’nin diğer mağdurlar ile beraber üzerinin arandığı ancak kendisinden eşya ve/veya paranın alındığına yönelik dosyaya yansıyan bir kanıtın bulunmadığı, bu şekilde sanıkların eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle genel geçişli ifadelere yer verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ... ... müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 5271 sayılı CMK.nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dosyanın gereğinin ifası için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmesine, 18.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.