MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın müştekinin bulunduğu işyerine giderek konuşma bahanesiyle aldığı telefonla iş yerinden ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kararı verilmesi,
2-) Sanığın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki Şile Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/271 Esas, 2015/420 Karar sayılı ilâmının 20.11.2015 tarihinde kesinleştiği ve bu suretle suç tarihinden sonra kesinleşen hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas olamayacağı, sanığın tekerrüre esas olan Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/343 Esas, 2011/413 Karar sayılı ilamının bulunduğu anlaşılmakla; hükümde yanlış ilamın tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 19.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.