MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İşyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Düşme
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
... Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/2613 soruşturma numaralı 25.03.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 116/2-4 sevk maddeleri gösterilmek suretiyle hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kamu davalarının açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21.11.2013 tarih 2012/20850 Esas sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet kararının onandığı, belirtilen onama ilamında ayrıca sanığın TCK’nın 116/2-4. maddesi gereğince geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılmanın da istendiği buna karşılık bu hususta hiç bir karar verilmediğinden zamanaşımı sonuna kadar mahkemesince bu hususta yargılama yapılıp bir karar verileceğinin de belirtilmiş olmasına karşın sanık hakkında davaya konu 23.10.2015 tarihli iddianame ile aynı eyleme ilişkin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan açılan kamu davasında yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında öncelikle belirtilen onama ilamı uyarınca mahkemesince yapılan işlemlerin akıbetinin denetime olanaklı araştırılmasından sonra 5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi gereğince red kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.