MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İş yeri Dokunulmazlığını İhlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinin âmir hükmü uyarınca, uzlaşmaya tâbi olmayan bir suçla birlikte uzlaşmaya tâbi olan bir suç birlikte işlenmişse, uzlaşma hükümleri uygulanmaz.
Dairemize göre; uzlaşmaya tâbi olmayan suçtan beraat ya da düşme kararı verilmesi hâlinde, uzlaşma engeli ortadan kalktığından uzlaşma kapsamında olan suçtan dolayı uzlaştırma işlemlerinin yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekir.
5271 sayılı CMK’nın 223. maddesinin 3 ve 4. fıkralarında belirtilen hâllerde verilebilen ceza verilmesine yer olmadığına kararlarına gelince, tıpkı mahkûmiyet kararlarında olduğu gibi suçun işlendiği kabul edilmekte ancak, mezkûr maddede kabul edilen sebeplerin varlığı nedeniyle anılan karar verilmektedir.
Bu durumda, sanık hakkında güvenlik tedbirine hükmolunabileceği gibi, tazminat sorumluluğu da devam eder. Uzlaştırmaya tâbi olmayan bir suç, uzlaşma kapsamında bir suçla birlikte işlenmişse, uzlaştırma kapsamında olmayan suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hâlinde dahi, CMK’nın 253/3. maddesindeki uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına engel olan hâl mevcudiyetini korumaktadır.
Somut olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında yerel mahkemece 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan beraat, 142/2-h maddesinde düzenlenen bina içinde hırsızlık suçundan ise ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; aynı Yasanın 116/2, 119/1-c. maddeleri kapsamındaki uzlaşmaya tâbi birden fazla kişi ile birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yargılamasında, hâlen mevcudiyetini koruyan ve uzlaştırmaya tâbi olmayan bina içinde hırsızlık suçuyla beraber işlenme engeli dolayısıyla uzlaştırma prosedürünün işletilemiyeceği değerlendirilerek tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.