MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama, çocuğa karşı eziyet
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına dair karar, istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin delillerin takdirine, mağdurun çelişkili beyanlarına, lehe hükümlerin uygulanmamasına, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin ise indirim sebeplerinin uygulanmasına, unsurları oluşan suçların tamamından mahkumiyet hükmü verilmesine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
1- Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükme karşı katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;
Yağma suçları bakımından doğrudan ve/veya dolaylı olarak zarar görmeyen Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin davaya katılmasına karar verilmiş ise de; davaya müdahil olarak katılma kararının Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilince kararın temyiz edilmesine olanak vermeyeceği anlaşıldığından; katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin anılan suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2- Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve eziyet suçlarından kurulan hükümlere karşı sanıklar müdafiileri ile katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların olay tarihinde mağdur ...’in özgürlüğü kısıtlayıp darp ederek telefon ve parasını almaları şeklinde gerçekleşen olayda, eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını gerçekleştiren sanıklar hakkında kurulan hükümlerde gösterilen gerekçenin yasal ve yeterli olduğu, delillerin doğru takdir edildiği, yine verilen ceza miktarlarına göre de sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, bu itibarla sanıklar hakkında eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında eziyet ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 08.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.